ஒத்துழையாமைக்கு ஒரு அறைகூவல்
'உலகமே ஒரு நாடக மேடை' என்ற ஷேக்ஸ்பியரின் வரி அழியாப் புகழ் பெற்றது. இன்று உலகெங்கும் நடக்கும் ஆட்சி முறைமைகளைக் காணின் 'உலகமே ஒரு சந்தை' என்ற தெளிவு நமக்குப் புலப்படும். ராமர், அல்லா, புத்தர், யேசு என்பது எல்லாம் வெளிப்பூச்சுத்தான் என்பதும், மனிதனின் உண்மையான மதம் பணம்தான் என்பதும் தெளிவாகும். வாழ்வில் எல்லா வெற்றிகளும் நேரடியாகவோ, மறைமுகமாகவோ வியாபாரத்திறமையின் வெற்றியாவதையும், தம் திறமைகளையோ, சேவைகளையோ வாய்ப்பந்தல் போட்டு சந்தைப்படுத்தத் தெரிந்தவர்கள் எளிதாய் வெல்வதையும் பார்க்கிறோம். “பேச்சாற்றல்” என்று பல கல்லூரிகளில் தனிப் பாடம் நடத்தப் படுகிறது. உருவக மொழிதல், பொதுஜன மொழிதல் போன்ற பட்டங்கள் உருவாகியுள்ளான.தொழிலிலும், கல்வியிலும், மருத்துவம் போன்ற சேவைப் பிரிவுகளிலும் நேர்மை என்பது குறைந்து கொண்டே வருகிறது. வாய்ப்பூச்சே செயலுக்கு மாற்றாகி விடுகிறது. வாயடிக்கத் தெரியாமல் அடிப்படை உற்பத்தியில் ஈடுபட்டுள்ள ஏழைகளின் நிலைமையோ மிகக் கவலைக்கிடமாக உள்ளது.அரசியலோ சொல்லவே முடியாத அளவு நெறிகெட்டுள்ளது. இந்தச் சுயநலம் மிகுந்தெழும் குமுகச் சூழலை அடிமட்டத்தில் இயக்குவது சந்தைச் சக்திகளே என்பது உற்றுணர்ந்தால் புலப்படும். ஊடகங்களும், ஆட்சியில் உள்ளோரும் சந்தைச் சக்திகளால் ஆளப்படுகிறார்கள், இயக்கப் படுகிறார்கள் என்பதும், எல்லா நாடுகளிலும் அரசுகள் வியாபாரிகளின் கைப்பாவைகளே என்பதும் வெளியிருந்து பார்த்தால் தெளிவாய்ப் புரியும்.
(’கிராம இயக்கம் எதற்காக ?’ நூலின் அத்தியாயம் 9 லிருந்து)
மது கொடுக்கல் வாங்கல்களில் நியாயம் இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டுமெனில் அக்கொடுக்கல் வாங்கல்கள் அனைத்தும் நமது கட்டுப்பாட்டுக்கு உட்பட்ட வட்டத்தினுள் நிகழ வேண்டும். இதுவே சுதேசியத்தின் அடிப்படையாகும். சுதேசி என்பது வெறும் அரசியல் முழக்கமல்ல. அது நமது வரையறைகளைச் சுற்றிச் சூழ்ந்துள்ளது, வட்டம் எத்தனை சிறியதாக இருக்கிறதோ அந்தளவிற்கு நமது செயல்களின் விளைவுகளைத் துல்லியமாக அறிவது சாத்தியமாகும். அறங்காவலர்களாக நமது கடமைகளை மென்மேலும் மனசாட்சிக்கிணங்க நிறைவேற்றுவதும் எளிதாகும்.