தரம்பால் கண்ட இந்தியா - ராம்


1922ஆம் ஆண்டு இன்றைய உத்திரபிரதேசத்தில் உள்ள மீரட் எங்கின்ற ஊரை அடுத்த சிறு கிராமத்தில்தான் தரம்பால் பிறந்தார். அவர் வளர்ந்தும் இந்த மீரட் பகுதியில்தான். முதன் முதலில் 1930களில் லாகூர் காங்கிரஸ் கூட்ட்த்திற்கு தன் தமையனுடன் சிறு பிள்ளையான தரம்பால் சென்றார், அங்குதான் அவர் முதல்முறையாக மகாத்மா காந்தியை தரிசித்தார். 1942வில் சுதந்திர இயக்கத்தின் தீவிரத்தால் ஈர்கப்பட்டு தன் கல்லூரி படிப்பை துறந்து சிறை சென்ற தரம்பால், இந்தியா சுதந்திரமடைந்த காலத்தில் தில்லீயில் அகதிகள் முகாமில் சேவகனாக பணி செய்தார். அன்று பல காந்தியவாதிகள் கமலாதேவி சடோபாத்யாயா தலைமையில், பாகிஸ்தானிலுருந்து வந்து குமிந்துகொண்டிருந்த லட்சக்கணக்கான அகதிகளை, அகதிகள் முகாம்களில் தங்கவைத்து பார்த்துக்கொள்ளும் வேலைகளை செய்துவந்தனர்.

காந்தியடிகளில் முக்கிய சீடர்களில் ஒருவரான மீரா பெஹ்ன் அவர்களுடன் நெருங்கி பழக வாய்ப்புகிடைத்ததால், தரம்பால் மற்றும் பல காந்தியவாதிகள் 1950களில் ரிஷிகேஷ் அருகே ஒரு சிறு கிராமத்தி, மாதிரி கிராமத்தை உருவாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டனர். இதற்கிடையில் ஃபிலிஸ் எங்கின்ற ஆங்கிலேய பெண்ணை மணந்து கொண்ட தரம்பால் அவருடன் லண்டன் சென்று வாழலானார். சுதந்திர போரட்ட காலத்தில் தன்னுடன் தொடர்பு கொண்ட பல இளைஞர்களுடன் தொடர்ந்து அவர் கடிதம் மூலமாக இந்தியாவின் வருங்காலத்தை பற்றி தனது சிந்தனைகளை பகிர்ந்து வந்தார். அவ்வப்போழுது இந்தியாவிற்கும் வரவும் செய்தார்.

முழுக் கட்டுரை »

கற்பதும் கசடும் - வழிப்போக்கன்


“நல்ல கல்வி என்பது என்ன; அதை எவ்வாறு நம் குழந்தைகளுக்கு அளிப்பது ? “என்ற தேடல் இத்தொடரின் நோக்கம். நாம் இதில் பள்ளிக் கல்வியைப் பற்றி மட்டுமே பேசுவதாக உள்ளோம். தற்காலக் கல்லூரிகளெல்லாம் அரசியல், சினிமா, கிரிக்கெட், இணையம் போன்றவற்றின் சந்தையாகி விட்டதும், அதற்கு அப்பாவி இளைஞர்கள் பலிகடாவாவதும் தினசரி நிகழ்வாகி விட்டன. அதிலும் ஓட்டுப் போடும் வயது 21ல் இருந்து 18 ஆனதும் கல்லூரிகள் அரசியல்வாதிகளின் ஆடுகளம் ஆகி விட்டன. தற்காலக் கல்லூரி மாணவ‌ மாணவியர் தங்களின் மனங்கவர் கதாநாயகன் யார் என்று தம்முள் அடித்துக் கொள்வதிலேயே பெரும்பகுதி நேரத்தைச் செலவிடுகிறார்கள். கல்விக்கும் கல்லூரிகளுக்கும் எவ்விதத் தொடர்பும் இல்லை என்பதே உண்மை. எனினும் கல்லூரிக் கல்வியைப் பற்றி நாம் இத்தொடரில் ஆய்வது தேவையற்றது. ஏனெனில் கல்லூரி என்பது 18 வயதிற்கு மேற்பட்டுத் தொடங்குகிறது. அவ்வயதில் நம் குழந்தைகளுக்கு நன்றும் தீதும் விவரம் தெரியும் என்றும், அவர்களுக்கு என்ன பிடிக்கும், என்னவாக, யாராக வர வேண்டும் என்றும் தாங்களே முடிவெடுக்க இயலும் என்றும் நாம் ஓரளவு நம்பலாம், எதிர்பார்க்கலாம்.

“கல்வி என்பது ஒரு சுடரைத் தூண்டுவது போன்றது; அது ஒரு பாத்திரத்தை நிரப்புவது அன்று” என்று சாக்ரடீஸ் கூறியுள்ளார். உண்மையான கல்வி என்பது ஒரு மாணவனின் உள்ளிருக்கும் திறமையை வெளிக் கொண்டு வ‌ருவதேயன்றித் தலையணையில் ப‌ஞ்சை வைத்து அடைப்பதுபோல் தேவையற்ற விஷயங்களை நெட்டுருப் போடச் சொல்லி அவனைக் கட்டாயப் படுத்துவது அல்ல. இந்தியாவில் உள்ள பல கோடிப் பள்ளிச் சிறார்களுக்கும் மனப்பாடம் செய்யும் ஒரே திறமைதான் இருக்கிறது என்று சமச்சீர் கல்வியை அழுத்தித் திணிப்பதைப் போன்ற ஒரு முழு மூடத்தனம் எதுவுமே இல்லை. மேலை நாடுகளில் கண்டு பிடிக்கப் பட்ட, பல்லாயிரக் கணக்கான முட்டைக் கோழிகளை மூக்கறுத்துக் கூண்டில் அடைத்து வாயில் தீனியைக் கொடுத்து, வாலில் முட்டையைப் பெறும் கோழிப் பண்ணைக்கும், நம் குழந்தைகளுக்கெல்லாம் சீருடையும், சுமையாய் நூல்களும், கொடுத்து எல்லோருக்கும் ஒரே மாதிரியான‌ கல்வியை அடித்துப் புகட்டும் கல்வித் திட்டத்திற்கும் பெரிதும் வேற்றுமை ஏதும் இல்லை.

முழுக் கட்டுரை »

பருத்திச் செடியும் பாரதக் கொடியும் - பாமயன்


கடந்த பிப்ரவரி 14-15 ஆகிய இரண்டு நாட்களில் திண்டுக்கல் காந்திக் கிராம வளாகத்தில் நடந்த கருத்துப் பட்டறை மிக முக்கியமான தகவல்களை நமக்குத் தந்துள்ளது. இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களில் இருந்து நாட்டினப் பருத்தியைப் பாதுகாக்கும் செயல்பாட்டாளர்கள் கலந்து கொண்டனர். பல அரிய செய்திகள் அதில் பரிமாறப்பட்டன. குறிப்பாக மரபீனி மாற்றப் பருத்தியின் தீய விளைவுகள், நமது நாட்டினப் பருத்தியின் சிறப்புகள் என்று பலவும் விவாதிக்கப்பட்டன. (சஹஜ சம்ருத்தா, ஆஷா உடன் இணந்து 'துலா' தின்டுக்கல் அடுத்துள்ள‌ காந்திகிராமில் இரு நாள் கலந்தாய்வு சென்ற பிப்ரவரி 14-15ல் நடைபெற்றது - ananthoo ; )

ஆஷா, துலா, காந்திகிராமம் அறக்கட்டளை, சகஜகம்ருதா, அப்பச்சி காட்டன், சிம்கோடஸ் என்று பல அமைப்புகள் இதில் பங்காற்றியிருந்தன.

திருமிகு. கவிதா குருகந்தி, அனந்து, பாமயன், கிருஷ்பிரசாத், மணி முதலிய பலரும் உரையாற்றினர். நாட்டுப் பருத்தியை மீட்டுள்ள பல மாநில உழவர்கள் பேசினார்கள். இந்த கருத்துப் பட்டறை நடக்கும்போதே வெளிவந்த செய்திகள் நம்மை வேறு ஒரு தளத்திற்கு இழுச்சென்றது. பருத்தி என்பது வெறும் விளைபொருள் மட்டுமல்ல, அது நாட்டின் சமூக, பொருளியல், அரசியல், பண்பாடு ஆகிய தளங்களில் ஊடும் பாவுமாக இருக்கும் இறையாண்மை குறித்த செய்தி என்ற எண்ணம் மேலோங்கியது.

இன்றைய செய்தி ஊடகங்களில் இந்திய தேசியக் கொடியின் மீதான தாக்கங்கள் வலுப்பெற்று வருவதைக் காணமுடிகிறது. தேசியக் கொடியை அவமதிப்பது குறித்து இந்த வாதங்கள் எழுந்து வருகின்றன. இந்திய தேசியக் கொடிக்கு நீண்ட வரலாறு உண்டு. அது தன்னுடைய மூன்று வண்ணத்தையும், அசோகச் சக்கரத்தையும் பெறுவதற்கே நீண்ட காலம் எடுத்துக் கொண்டது. இந்தியாவிற்கு என்று ஒரு கொடி வேண்டும் என்ற எண்ணம் 1857ஆம் ஆண்டு சிப்பாய் கலகத்திற்குப் பின்னர் உருவானது. இதை முதல் விடுதலைப் போர் என்றும் கூறுவர். ஆனால் கட்டபொம்மனுடன் நடந்த போரையும், பிரிட்டிசாருக்கு எதிராக ஒரு திருச்சி சாற்றுரையை வெளியிட்ட மருதுபாண்டியரையும் இந்திய வரலாற்றாசியர்கள் குறிப்பிடுவதில்லை என்பது வேறு செய்தி.

முழுக் கட்டுரை »

 
 
தற்சார்பு இயக்கம்

நவீன வாழ்முறையில் வெற்றிடம் பெருகும் சூழலில், மாற்று வாழ்முறையில் விடைகளைத் தேடும் ஒரு சார்பற்ற இய‌க்கம்

மேலே அறிய‌ »
நிதி மிகுந்தவர்...

பொற்குவை தர விரும்புவோர் கீழுள்ள வங்கிக் கணக்கில் கட்டலாம்!

மேலே அறிய‌ »
தொடர்பிற்கு...

எங்களுடன் இணைந்து பணியாற்ற விழைவோர், கீழுள்ள‌ முகவரிக்கு மின்னஞ்சல் அனுப்பவும்

Phone: +91 4364 271190
Email: info@kaani.org